Εγγραφή | Χάσατε τον κωδικό;

 
Κριτική Φωτογραφίας

Κεντρική | Βοήθεια


Επιλογές εμφάνισης φωτογραφίας

Στοιχεία φωτογραφίας
-
Ανέβηκε στις 14/10/2008 22:13

Φωτογράφος : connico - Οι φωτογραφίες του/της
Εμφανίσεις: 4522


Σελίδες: 1
eyesite (τα σχόλια αυτού του μέλους)30/10/2008 17:12
Ήρθε αθόρυβα πέρασε και έτσι θα χαθεί .
Κλεισμένη ασφυκτικά στην απόγνωση τη μοναξιά στο εσωτερικό ξεπάγιασμα.
Η από την άλλη στη ζαβολιά το γέλιο τη χαρά του κρυφτού .
Ανάμικτα τα συναισθήματα φίλε connico .
Καταπληκτικός και μυστηριώδης ο πρωταγωνιστής.
Με αφήνει να ψάχνω  να ψάχνω  να χάνομαι .
Προσπαθώ να καταλάβω τι έχει , τι γίνεται .
Το βλέπει πόσο προσπαθώ και δεν μου δίνει τίποτα.
Και όσο δεν μου δίνει τίποτα τόσο χαίρομαι και χάνομαι.

Αλλά .

Όπως γνωρίζουμε μια φωτογραφία κρίνεται σαν σύνολο και όχι
από ένα δυνατό της στοιχείο .
και η φωτογραφία σου σαν σύνολο και τα ρεαλιστικά στοιχεία
( σκουπιδάκια   συννεφάκια κλαδάκια ) δυστυχώς δεν τις δίνουν το διαβατήριο
για την πολυπόθητη  μεταμόρφωση.

eyesite (τα σχόλια αυτού του μέλους)30/10/2008 17:17
Α . Ξέχασα .
Θα ήθελα πολύ να ακούσουμε την γνώμη αυτού που την ενέκρινε.
Καθώς και για τις υπόλοιπες που εγκρίθηκαν και δεν σχολιάσθηκαν.

Μερσί…  χαιρετάω

« Τελευταία τροποποίηση: 31/10/2008 18:52 από eyesite »

Ζήσης Καρδιανός (τα σχόλια αυτού του μέλους)30/10/2008 20:07
eyesite:
Παράθεση
Α . Ξέχασα .
Θα ήθελα πολύ να ακούσουμε την γνώμη αυτού που την ενέκρινε  Huh
Καθώς και για τις υπόλοιπες που εγκρίθηκαν και δεν σχολιάσθηκαν  Sad

Μερσί…   χαιρετάω


Μην βιάζεσαι φίλε Γιάννη, μην βιάζεσαι...

sorry για το off topic  Smiley

Ζήσης Καρδιανός (τα σχόλια αυτού του μέλους)31/10/2008 11:27
Κάθε φωτογραφία, προτείνει μια σχέση ανάμεσα στον θεατή (που παίρνει την θέση του φωτογράφου) και στο αντικείμενο της φωτογράφισης, την φωτογραφημένη εμπειρία.
Κρίνοντας μια φωτογραφία, κρίνουμε στην ουσία την ποιότητα αυτής της σχέσης.
Και όσο πιο πολύ από τον εαυτό μας φέρνουμε σ' αυτή την σχέση, τόσο πιο πιθανό είναι να καταλήξουμε στο τέλος σε κάποιο είδος κατανόησης.

Η απόπειρα γίνεται ακόμα πιο ενδιαφέρουσα, όταν το αντικείμενο της φωτογράφησης είναι ο ίδιος ο φωτογράφος. Μικρή σημασία έχει ο τρόπος εδραίωσης της συγκεκριμένης γνώσης. Αν αποτελεί βεβαιότητα, είναι καλύτερα να την αποδεχτείς και να την εντάξεις στη σχέση, παρά να προσπαθείς να την απωθήσεις.

Ξέρω λοιπόν ότι έχω να κάνω με μια από τις πολλές ενδοσκοπικές μεταμόρφωσεις του φωτογράφου.
Η φωτογραφική μηχανή είναι το μικροσκόπιο, μπροστά στο οποίο βάζει τον εαυτό του και αυτοπαρατηρείται. Δείχνοντάς μου την φωτογραφία, είναι σαν να με καλεί να δω μέσα από το μικροσκόπιο αυτό που βλέπει.
Είναι δυνατό όμως να δούμε τα ίδια πράγματα;
Αν το προσωπικό βίωμα αποκτήσει καθολική σημασία, τότε ο στόχος έχει επιτευχθεί.

Το σβησμένο από την παραμόρφωση πρόσωπο σε συνδυασμό και με την γυρτή στάση του σώματος, η αινιγματική θέση του δεξιού χεριού, που δεν ξέρεις αν στηρίζει το κεφάλι, όπως όταν σκεφτόμαστε, ή αν προφυλάσει το στήθος από μια υπαρξιακή παγωνιά, όλα αυτά μου δημιουργούν μια πολύ συγκεκριμένη διάθεση που νιώθω πως με αφορά.
Στην ανάγνωση της εικόνας που κάνω, είναι αναπόφευκτο να ανακαλλούνται στο μυαλό μου και άλλες εικόνες ή εμπειρίες οι οποίες με την σειρά τους διαμορφώνουν την διαδικασία κατανόησης της. Οι τραγικά αλλοιωμένες μορφές του Μπέικον, ο σκεπτόμενος του Ροντέν, ο ζοφερός κόσμος του Μίτγιαρντ.

Λένε ότι κάποιες φωτογραφίες είναι πιο εγκεφαλικές, κάποιες άλλες καταφέρνουν να μεταδώσουν το περιεχόμενό τους άμεσα, απευθείας στο νευρικό σύστημα χωρίς να χρειάζεται να μακρηγορήσουν μέσω του εγκεφάλου.
Αναρωτιέμαι αν αυτό μπορεί να συμβεί. Και αν αυτή η διάκριση, έχει κάποια αξιακή σημασία.
Πάντως εγώ και αυτή η φωτογραφία, διαμορφώσαμε μια σχέση από την οποία, εγώ τουλάχιστον, βγήκα πιο πλούσιος.

Το έχουμε επισημάνει αλλά θα το ξαναπώ. Καμιά φορά, μεσολαβεί κάποιος χρόνος ανάμεσα στην έγκριση της φωτογραφίας και τον σχολιασμό της. Αυτό συμβαίνει γιατί το σύστημα της διαγράφει αυτόματα μετά από μια εβδομάδα. Οι κριτές λοιπόν που επιθυμούν να κρίνουν μια φωτογραφία, μπορούν να εγκρίνουν και να γράψουν το σχόλιο τους όποτε μπορέσουν ή έχουν σχηματίσει την οριστική τους άποψη.  


« Τελευταία τροποποίηση: 31/10/2008 18:10 από Ζήσης Καρδιανός »

Nikiforos (τα σχόλια αυτού του μέλους)31/10/2008 15:06
Ένα φωτογραφικό παιχνίδι, ο πρωταγωνιστής ανώνυμος, μακρινός, μα συνάμα δικός μας, μέσα σε αυτή τη θολή αβεβαιότητα (που κυριαρχεί σαν τη μόνη βεβαιότητα του προσώπου που φωτογραφίζεται), το κάδρο - παράθυρο με την ήρεμη φύση σε πλήρη αντίθεση με τα σκουπίδια στα πόδια και βέβαια σε πλήρη αντίθεση με τον πρωταγωνιστή.
Δεν είναι εύκολα πράματα αυτά να στηθούν, να πραγματοποιηθούν, να μιλήσω για αυτά:
Μου αρέσει, με ψυχοπλακώνει, μου αρέσει, με στεναχωρεί, μου αρέσει, με κάνει να θέλω να κάτσω εκεί δίπλα στο παγκάκι να πούμε δύο πιο ευχάριστες κουβέντες, μου αρέσει, με πιέζει να φύγω, μου αρέσει, με κάνει να συνειδητοποιώ ότι πάντα εδώ δίπλα στη χαρά μας, κάποιο δράμα παίζεται(έτσι για να έχει μια ισορροπία τρόμου αυτός ο κόσμος), μου αρέσει...

Με εκτίμηση

Νικηφόρος

« Τελευταία τροποποίηση: 31/10/2008 15:09 από Nikiforos »

connico (τα σχόλια αυτού του μέλους)10/11/2008 00:21
"Δεν νομίζω πως οι λόγοι για τους οποίους μας αρέσει ένα άγαλμα η ένας πίνακας είναι άλλοτε σωστοί κι άλλοτε όχι. Μπορεί να σου αρέσει η απεικόνιση ενός τοπιού επειδή σου θυμίζει τον τόπο σου , η μια προσωπογραφία επειδή σου θυμίζει κάποιο φιλο. Δεν έχει σημασία. Μπροστά σε έναν πίνακα , όλοι θυμόμαστε χίλια δυο πράγματα που επηρεάζουν τις προτιμήσεις η τις αντιπάθειες μας. Δεν πρέπει καθόλου να ανησυχούμε που οι αναμνήσεις μας βοηθούν να απολαύουμε ο,τι βλέπουμε. Μόνον όταν κάποια άσχετη ανάμνηση μας δημιουργεί προκαταλήψεις , όταν από ένστικτο αποστρέφουμε το βλέμμα από έναν θαυμάσιο πίνακα που παριστάνει ένα τοπίο στις Άλπεις επειδή δεν μας αρέσει η ορειβασία , τότε μόνο πρέπει να ψάξουμε να βρούμε τον λόγο που προκάλεσε την απώθηση και εμπόδισε τελικά την απόλαυση. Η αποστροφή μας για ένα έργο τέχνης μπορεί να στηρίζεται σε λόγους που δεν είναι σωστοί."

Απόσπασμα από "Το Χρονικό της Τέχνης" του E.H.Gombrich (Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τράπεζας)


« Τελευταία τροποποίηση: 10/11/2008 00:29 από connico »

Σελίδες: 1



Διαφημιστικός χώρος


Το DPGR στο Facebook

ΦωτοΓράφω
Μελαγχολικό Παγχνίδι
Aπό PanteleimonB

Πως να την πλησιάσεις...Πως να τολμήσεις να της ζητήσεις ένα παιχνίδι, διακόπτωντας τη σκέψη που την εχει μαρμαρώσει. Κρατά στα χέρια της το πιστόλι μα δε σημαδεύει. Ξερει ότι είναι άσκοπο. Ξέρει ότι το μόνο που έχει... Περισσότερα

Wallpapers
Μικρή λίμνη στον Παρνασσό
DertyLee
9.4 (309 πόντοι / 33 ψήφοι)
Χαμογελο!!
omixli sti limni
9.2 (312.5 πόντοι / 34 ψήφοι)
Έναυσμα Ζωής.
GeorgeFocus
9.2 (312.5 πόντοι / 34 ψήφοι)
Περισσότερα...

Μεγάλοι Φωτογράφοι
Josef Koudelka
Εγώ δεν προσπαθώ να καταλάβω. Για μένα το πιο ωραίο πράγμα είναι να ξυπνάω, να βγαίνω έξω και να κοιτάζω. Το κάθε τι.

Φωτογραφικές ρήσεις
Στην τέχνη αυτό που μπορεί να λεχθεί με λέξεις δεν μετράει.
- Henri Matisse