Εγγραφή | Χάσατε τον κωδικό;

 
Κριτική Φωτογραφίας

Κεντρική | Βοήθεια


Επιλογές εμφάνισης φωτογραφίας

Στοιχεία φωτογραφίας
χωρις τιτλο
Ανέβηκε στις 24/07/2008 08:16

Φωτογράφος : kritimanos - Οι φωτογραφίες του/της
Εμφανίσεις: 3756

Δεδομένα exif
ΜοντέλοCanon: Canon EOS 20D
Ημερομηνία04/06/2006 19:54:20
Χρόνος έκθεσης1/200 (0.005) seconds
Διάφραγμαf5
ΠρόγραμμαShutter priority
Αντιστάθμιση έκθεσης0 EV
Τύπος φωτομέτρησηςAverage
Χρήση ΦλαςFlash did not fire, compulsory flash suppression mode
Εστιακό μήκος28 mm


Σελίδες: 1
milyb (τα σχόλια αυτού του μέλους)29/07/2008 17:49
Πρόκειται αναμφίβολα για μια φωτογραφία που εντυπωσιάζει από την πρώτη στιγμή και σ' αυτό βοηθάει η φόρμα πάρα πολύ, στοιχεία μάλιστα όπως η σκιά που κοντεύει να αποκτήσει όγκο και να ξεκολλήσει από τον τοίχο δύσκολα σε αφήνουν αδιάφορο.
Αυτό που με προβληματίζει είναι ότι υπάρχει ή έλλειψη του πραγματικού στοιχείου, το οποίο γίνεται σημείο εκκίνησης για την γέννηση μιας φωτογραφίας. Πρόκειται για μια φωτογραφία που είναι αποκλειστικά δημιούργημα του φωτογράφου, κατασκευασμένη από εσωτερικά του ερεθίσματα καί μόνο γι αυτό και φλερτάρει έντονα με τον χώρο των εικαστικών τεχνών περισσότερο (θα μπορούσε να γίνει π.χ. video-art).
Ομως η φωτογραφία σαν τέχνη έχει την αφετηρία της στην πραγματικότητα. Εχει την αφετηρία της στην ίδια την ζωή, από πράγματα που μπορεί να υπάρχουν γύρω μας, ή γεγονότα καθημερινά μικρά ή μεγάλα που συμβαίνουν και ο φωτογράφος ανάλογα με τις γνώσεις και τις δυνατότητές του και σε συδυασμό πάντα με τα δικά του ερεθίσματα που παράγονται από αυτό που βλέπει, προσπαθεί να δώσει μια δική του διάσταση-οπτική κι αυτό το στοιχείο της σύνδεσης με το υπαρκτό είναι που της δίνει αξία. Όταν θαυμάζουμε μια φωτογραφία, θαυμάζουμε την δυνατότητα του φωτογράφου να μετατρέψει αυτό που βλέπει σε κάτι δικό του κι αυτό ακριβώς γίνεται γιατί έστω και υποσυνείδητα, έχουμε στο μυαλό μας την αρχική εικόνα (ή νομίζουμε ότι την έχουμε δεν έχει σημασία), κάνουμε την σύγκριση με το τι μπορεί πραγματικά να προυπήρχε σαν αρχική εικόνα ή αρχικό γεγονός κι έτσι δημιουργείται ή σύγκριση του μεταμορφωμένου με την πραγματικότητα, ή με αυτό που εμείς θεωρούμε ότι υπήρξε πραγματικότητα.
Κατ' αυτόν τον τρόπο η φωτογραφία γενικότερα λειτουργεί στο μυαλό μας σαν παιχνίδι πινγκ-πονγκ κι αυτό είναι στην ουσία που μας γοητεύει σ' αυτήν. Το παιχνίδι αυτό είναι το αρχικό ερέθισμα, για να μπούμε στην διαδικασία να δούμε - αξιολογήσουμε μια φωτογραφία και γι αυτό η ύπαρξή του είναι απαραίτητη.

Σε σχόλια που έχουν γίνει σε άλλη φωτογραφία έχει γίνει λόγος για την σκηνοθεσία. Για μένα η σκηνοθεσία στην καλλιτεχνική φωτογραφία είναι απόλυτα αποδεκτή. Πολλοί φωτογράφοι άλλωστε σκηνοθετούσαν τις φωτογραφίες τους και ειδικά φωτογράφοι που χρησιμοποιούσαν μεγάλες μηχανές όπως ο Sudek ή ο De Carava. Ομως και στην σκηνοθεσία πρέπει να υπάρχει η αίσθηση του πραγματικού, του τυχαίου και όχι του επιτηδευμένου, για να μπορεί μια φωτογραφία να μας πείσει γι αυτό το ίδιο της το θέμα κατ' αρχήν. Πρέπει να μας πείσει δηλαδή ότι ξεκινά από κάτι πραγματικό.
Στην συγκεκριμένη φωτογραφία είτε είναι σκηνοθετημένη είτε όχι, εγώ τουλάχιστον δεν έχω αυτήν τη αίσθηση που ανέφερα πιο πάνω. Υπάρχει τόσο έντονος σουρρεαλισμός εξ αρχής, ειδικά με το πως μπορεί να υπάρχει μια τέτοια φωτογραφία στον τοίχο ενός παλιού σπιτιού, ή το τι μπορεί να κάνει εκεί αυτή η επιβλητική σκιά τόσο κοντά στον τοίχο, που δεν μου δίνει το στοιχείο εκκίνησης που λέγαμε για να πάω παρακάτω. Νοιώθω αυτό πού εύστοχα εξέφρασε ο Ζήσης (ziskar) στην φωτογραφία του Πέτρου (pkomo) με την σκάλα, ένα κράτημα (την αναφέρω γιατί έχουν κοινό στοιχείο αυτό της έλλειψης της πραγματικότητας σε διαφορετικό βαθμό η κάθε μία).

Εχω την αίσθηση όμως παρ' όλα αυτά ότι ο Μανώλης (έχοντας δει πολλές φωτογραφίες του μέχρι τώρα) αυτά τα γνωρίζει και προσπαθεί απλά να χαράξει έναν δικό του δρόμο έκφρασης,  μέσα από την φωτογραφία κι αυτό φαίνεται γιατί κρατά πάντα σταθερό αυτό το ύφος. Ετσι μπορεί όλα αυτά που γράφω να μην τον αφορούν γιατί ότι κάνει το κάνει συνειδητά... εγώ απλά σκέφτηκα φωναχτά.

Καλό δρόμο Μανώλη σ' ότι κι αν επιλέξεις.

« Τελευταία τροποποίηση: 29/07/2008 17:52 από milyb »

kritimanos (τα σχόλια αυτού του μέλους)01/08/2008 16:58
ευχαριστω πολυ  φιλε milyb για το εκτενες και κατατοπιστικο σχολιο σου .
χαιρομαι που μετα απο καιρο απουσιας ξαναβρηκε η κριτικη το δρομο της μεσα απο την νεα αυτη προσπαθεια .
να πω δυο λογια για την φωτο ....
εχω ενα κολλημα με τους καθρεπτες και με εξηταρει το να δημιουργισω  μια διπλη εικονα
δηλ. αυτη που εικονιζετε μεσα στον καθρεπτη και αυτη που τον περιβαλλει.
αρκετα δυσκολο και ισως και γι αυτο να μ αρεσει.
συνηθως δεν ειναι σκηνοθετημενες με την κλασσικη εννοια η φωτο αυτες .
και για να γινω πιο σαφης ...βαζω καπου τον καθρεπτη που ειτε το περιβαλον ειναι καταλληλο ειτε το εικονιζομενο στο καθρεπτη και περιμενω κατι να συμβει ...ιδιαιτερο.
στην συγκεκριμενη φωτο ειχα βαλει τον καθρεπτη απεναντι μου
(εικονιζονται τα ποδια μου)
και το κλικ εγινε οταν η σκια πλησιασε στον τοιχο περνωντας αυτη την μορφη (διασκελισμο).
αυτα τα περιγραφω σαν εξηγηση πως δουλευω και οχι σαν δικαιολογια για την φωτο .
τωρα για το "κρατημα" δεν εχω λογο να μιλαω
ειναι δουλεια σας και την κανετε πολυ καλα.
και παλι ευχαριστω για τον χρονο σου.
Μανωλης

pkomo (τα σχόλια αυτού του μέλους)12/08/2008 23:15
Πέρασα (ελπίζω) ένα τέλμα σε σχέση με την φωτογραφία τον τελευταίο μήνα, δηλαδή δεν έβγαινε κάτι από μέσα μου που να μπορούσε να γίνει φωτογραφία και όσο μερικές φορές επεδίωξα να το βγάλω με το ζόρι απέτυχα παταγωδώς γιατί με το ζόρι και κατά παραγγελία φωτογραφία δεν γίνεται, έτσι την γνώρισα εγώ την φωτογραφία εδώ και χρόνια πολλά και έτσι την κάνω ή δεν την κάνω. Αυτό τον πρόλογο τον έκανα για να γράψω ότι αυτή η φωτογραφία κατά την άποψη μου προέκυψε από πολύ βαθειά μέσα από τον φωτογράφο και εμένα σαν θεατή μ ανοίγει την είσοδο για να μπω στα εσώψυχα του φωτογράφου, αυτός για μένα είναι ο «ορισμός» της φωτογραφίας, δεν μπορώ μια τέτοια να την χαρακτηρίσω καλή ή εξαιρετική απλώς φωτογραφία μπορώ να την πω. Για αυτές τις φωτογραφίες ο δημιουργός είναι ευτυχισμένος που τις έκανε νιώθει γεμάτος και δεν τον ενδιαφέρει και πολύ η άποψη του θεατή (τουλάχιστον εγώ όταν καταφέρνω κάτι ανάλογο έτσι νιώθω) είναι μακριά από κανόνες και τεχνοτροπίες. Δεν ξέρω αν ο δημιουργός ένοιωσε αυτά που γράφω αλλά εμένα η φωτογραφία αυτή με βοήθησε να γνωρίσω καλύτερα τον kritimano.

Σελίδες: 1



Διαφημιστικός χώρος


Το DPGR στο Facebook

ΦωτοΓράφω
Μελαγχολικό Παγχνίδι
Aπό PanteleimonB

Πως να την πλησιάσεις...Πως να τολμήσεις να της ζητήσεις ένα παιχνίδι, διακόπτωντας τη σκέψη που την εχει μαρμαρώσει. Κρατά στα χέρια της το πιστόλι μα δε σημαδεύει. Ξερει ότι είναι άσκοπο. Ξέρει ότι το μόνο που έχει... Περισσότερα

Wallpapers
Sea Line
GeorgeFocus
9.1 (217.5 πόντοι / 24 ψήφοι)
>>>
amixalopoylos
9.4 (348 πόντοι / 37 ψήφοι)
Lake Strbske-high Tatras
christer
9.3 (596.5 πόντοι / 64 ψήφοι)
Περισσότερα...

Μεγάλοι Φωτογράφοι
Josef Koudelka
Εγώ δεν προσπαθώ να καταλάβω. Για μένα το πιο ωραίο πράγμα είναι να ξυπνάω, να βγαίνω έξω και να κοιτάζω. Το κάθε τι.

Φωτογραφικές ρήσεις
Δουλεύουμε στα σκοτεινά – κάνουμε ό,τι μπορούμε - δίνουμε ό,τι έχουμε. Η αμφιβολία μας είναι το πάθος μας και το πάθος μας ο σκοπός μας. Όλα τα υπόλοιπα είναι η τρέλα τής τέχνης.
- Henry James