Εγγραφή | Χάσατε τον κωδικό;

 
Κριτική Φωτογραφίας

Κεντρική | Βοήθεια


Επιλογές εμφάνισης φωτογραφίας

Στοιχεία φωτογραφίας
.
Ανέβηκε στις 20/07/2008 02:43

Φωτογράφος : maneowar - Οι φωτογραφίες του/της
Εμφανίσεις: 4679

Δεδομένα exif
ΜοντέλοOLYMPUS IMAGING CORP.: E-3
Ημερομηνία15/07/2008 23:38:11
Χρόνος έκθεσης1/6 (0.16666666666667) seconds
Διάφραγμαf3.5
ΠρόγραμμαShutter priority
Αντιστάθμιση έκθεσης0 EV
Τύπος φωτομέτρησηςSpot
Χρήση ΦλαςUnknown Reserved value 8
Εστιακό μήκος14 mm


Σελίδες: 1
Nikiforos (τα σχόλια αυτού του μέλους)24/07/2008 13:57
Φωτογραφία του maneowar είναι η πρώτη που σχολιάζω εδώ στο νέο τομέα.
Καλώς σας βρήκα και από αυτή τη θέση!

Και εξηγούμαι με τη μιας: Ο maneowar είναι ένας δραστήριος και δυναμικός φωτογράφος.
Έκανα μια βόλτα στην γκαλερί του πριν ξεκινήσω και εύκολα διαπιστώνει κάποιος ότι το κυνηγάει αυτό που τον ενδιαφέρει.
Οι αντανακλάσεις έρχονται και επανέρχονται, τον γοητεύουν οι διπλές όψεις των πραγμάτων, τον γοητεύει, το συγκινεί και προφανώς τον κινητοποιεί ο "ανάποδος" κόσμος.
Μαζί βέβαια τον γοητεύουν και αποφασίζει να παίξει με τις φόρμες που δημιουργούν τα σχήματα, με έναν τρόπο λες και προσπαθεί να "κλείσει" την εικόνα του, να την ολοκληρώσει χωρίς να αφήνει τίποτα απ' έξω, τα όρια του κάδρου είναι ο ορατός κόσμος που βλέπουμε και ο αόρατος(ανάποδος ; κόσμος) που εμφανίζεται για πολύ λίγο, ίσα να ανοιγοκλείσουμε τα μάτια μας, όχι για να τον δούμε, αλλά για να δούμε τον maneowar να μας κλείνει το μάτι "εντάξει πρόλαβα, το είδα" σα να λέει.

Η φωτογραφία η συγκεκριμένη δεν είναι η πιο πετυχημένη από το σύνολο της εργασίας του με τις αντανακλάσεις(αν και έχει όλα τα θετικά επιμέρους στοιχεία, της λείπει το ελάχιστο κλικ - χιλιοστό που θα την απογείωνε).
Επιτρέπει όμως στον υπογράφοντα να κάνει ένα κομπλιμέντο (το μεγαλύτερο που μπορεί να κάνει) σε ένα φωτογράφο: Φαίνεται η συνέπεια, η επιμονή, η δημιουργικότητα, η ετοιμότητα ακόμη και σε μια φωτογραφία που δεν είναι η καλύτερή σου.

Με εκτίμηση

Νικηφόρος

milyb (τα σχόλια αυτού του μέλους)24/07/2008 16:07
Το σκοτάδι, τα φώτα, η γωνία λήψης και το χρώμα όπως έχει γράψει επάνω σ' αυτές τις φιγούρες δημιουργούν μια όμορφη κατάσταση. Ακόμα κι αυτή η ανθρώπινη παρουσία μακριά στο βάθος μπροστά στην πόρτα που περιμένει τους τελευταίους να επιβιβασθούν για να κλείσει, κάτι προσπαθεί κι αυτή να πει.
Η συμμετρία όμως; Αυτή η συμμετρία είναι τόσο αυστηρή που με καθηλώνει. Το κάδρο είναι χωρισμένο αυστηρά στη μέση κι όλα τα στοιχεία αυτής της φωτογραφίας χρησιμοποιούνται μόνο και μόνο για να δημιουργήσουν ένα μοτίβο. Είτε έχουν να πουν κάτι όλα τα παραπάνω είτε όχι, είτε έχουν θέση σε μια περιγραφή ή όχι, πνίγονται μέσα σ' αυτήν την συμμετρία που μοιάζει λίγο με το παιγχνίδι που κάναμε μοκροί σε μικρά χαρτάκια, όπου χύναμε λίγο μελάνι στην μια μεριά κι ύστερα τα διπλώναμε και δημιουργούσαμε μικρά συμμετρικά σχέδια. Είναι ένα παιγχνίδι φόρμας αλλά τόσο προφανές κιόλας, που ότι και να συνέβαινε μέσα σ' αυτήν την φωτογραφία δύσκολα σε πάει παρακάτω πέρα από την αίσθηση της συμμετρίας που σου αφήνει.

maneowar (τα σχόλια αυτού του μέλους)28/07/2008 21:14
Φίλοι Νικηφόρε και Μιχάλη, χαιρετίζω την έλευσή σας σ' αυτόν τον τομέα του site, που όλοι μας πιστεύω πως κατανοούμε τη χρησιμότητα και την εξαιρετική σημασία του.

Σας εύχομαι καλό κουράγιο και πολλές φωτισμένες στιγμές στον κριτικό σας ρόλο.

Νικηφόρε, σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Δεν μου τα χρωστάς από πουθενά κι αυτό τα κάνει μέσα μου ακόμα ισχυρότερα.

Θα κάνω, φίλοι μου, χρήση του δικαιώματος κι ενός δικού μου σχολίου, γιατί πιστεύω ότι είναι εξαιρετικά σημαντικό να μπορεί και ο εκθέτης να καταθέτει τη δική του άποψη.

Όσο κουραστική κι αν είναι η επανάληψη των λόγων που θα ακολουθήσουν, πιστεύω ότι θα πρέπει να επισημανθεί για άλλη μία φορά η χρησιμότητα του τομέα της κριτικής.
Η a priori αποδοχή του γεγονότος ότι οι σχολιαστές είναι καλοπροαίρετοι απέναντί μας μας βοηθά να διαβάσουμε τα σχόλιά τους με προσοχή και να συνδιαλλαγούμε μαζί τους, στα πλαίσια ενός ζυμώματος των φωτογραφικών απόψεων και προσεγγίσεών μας.

Θα ξεκινήσω με μία φράση του Λαζόπουλου όπου, σε μία εκπομπή του, αναφερόμενος στον τέως πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη είπε ότι ο Μητσοτάκης, κάθε φορά που μιλάει, στην ουσία απαντάει σε κάποια εσωτερικά του ερωτήματα, ερωτήματα που δεν του ετέθησαν από κανέναν και ποτέ.
Στη βάση του ίδιου σκεπτικού, με αφορμή κάποια από τα γραφόμενά σας, θα καταθέσω απαντήσεις σε ερωτήσεις που δε μου θέσατε, ή τουλάχιστον δεν τις θέσατε έτσι ακριβώς.

Ξεκινώ λοιπόν τον ουσιαστικό μου λόγο γράφοντας πως ο φωτογραφικός καιρός για μένα νιώθω πως έχει προχωρήσει αρκετά, έχοντας επιδοθεί σε μία ευρεία μελέτη των φωτογραφικών πεπραγμένων του παρελθόντος, παρακολουθώντας παράλληλα και όσα περισσότερα μπορώ από τα πραττώμενα του παρόντος.
Πέραν των προσπαθειών θεωρητικής υποστήριξης, συνεχίζω να φωτογραφίζω με υψηλό ρυθμό και δεν αρνούμαι ποτέ την κριτική επάνω στις φωτογραφικές μου προσπάθειες. Μέσω αυτών των διαδικασιών θεωρητικής υποστήριξης και φωτογραφικού ζυμώματος, νιώθω πως ωφελώ το εαυτό μου, καθώς το τοπίο έχει αρχίσει να ξεδιαλύνει και οι φωτογραφικές μου προσεγγίσεις έχουν αρχίσει μέσα μου να αιτιολογούνται.

Η φωτογραφία αυτή είναι η δεύτερη που καταθέτω στον τομέα της κριτικής, και έχει εξαιρετικά πολλές ομοιότητες με την πρώτη που κατέθεσα.
Και οι δύο είναι δημιουργημένες σε ανοικτό πεδίο και έχει γίνει χρήση ευρυγώνιου φακού.
Και οι δύο είναι δημιουργημένες με χαμηλή λήψη.
Και οι δύο έχουν μέσα τους κάποια μικρά ανθρωπάκια που προσπαθούν να δώσουν έναν τόνο προθέσεων.
Κυρίως, όμως, και οι δύο δε μου επιτρέπουν, εμένα, στην δεύτερη λειτουργία μου, ως θεατής αυτή τη φορά, να μπω μέσα τους, να γίνω κοινωνός τους και συμμέτοχος, και να ενωθώ με τα κομβικά σημεία μίας ουσιαστικής ψυχικής σύνδεσης.

Παρότι η μία φωτογραφία είναι τραβηγμένη ημέρα και η άλλη νύκτα, και οι δύο έχουν για μένα το ίδιο αποτέλεσμα αποξένωσης του θεατή.
Και στις δύο έγινε υπερχρήση της φόρμας, την ίδια στιγμή που ο θεατής δεν μπορεί να αντικρίσει τα πρόσωπα των πρωταγωνιστών της φωτογραφίας.
Προσθέτοντας την αποξενωτική χρήση του ευρέως χώρου των λιμανιών (Μυτιλήνης και Καρλοβάσου αντίστοιχα) με τη χρήση του ευρυγώνιου φακού δημιουργούνται οι συνθήκες ενός πάρτι που δεν είναι κανένας καλεσμένος.
Ούτε εγώ ο ίδιος που το διοργάνωσα.

Αναζητώντας στις παρελθούσες τοποθετήσεις σημαντικών φωτογράφων, στοιχεία για τη χρήση του φωτογραφικού τεχνάσματος των καθρεπτισμών και της υπερχρήσης της φόρμας συνάντησα μόνο επικριτικά σχόλια (και πολύ καλώς κατά τη γνώμη μου).
Και τα δύο προδίδουν προθέσεις ενός ανώφελου και φωτογραφικά φτηνού εντυπωσιασμού.
Και τα δύο όμως αυτά στοιχεία, υπό κατάλληλη διαχείριση, μπορούν να γίνουν εργαλεία επίτευξης συγκεκριμένων φωτογραφικών στόχων.  
Το αν οι στόχοι αυτοί θα επιτευχθούν μέσω της ολοκλήρωσης ενός ικανού συνόλου φωτογραφιών από εμένα,μένει να αποδειχθεί στην πράξη.
Θα επαναλάβω και εδώ ότι ο χρόνος κυλά υπέρ μας.
Ούτε καμία βιασύνη υπάρχει ούτε κανένα dead line παράδοσης φωτογραφιών.
Θα ακολουθήσουμε όλοι την πορεία μας και στο τέλος θα είμαστε ευτυχείς αν καταφέρουμε να έχουμε δημιουργήσει όλα όσα θα θέλαμε.

Επιτρέψτε μου και μία ακόμα τοποθέτηση, που αφορά στις λίγο παραπάνω εκφρασμένες απόψεις μου.
Οι φωτογραφικοί κανόνες είναι φτιαγμένοι για να προστατέψουν την ίδια τη Φωτογραφία.
Η υπό προϋποθέσεις καταστρατήγηση των κανόνων αυτών, μπορούν να χρησιμοποιηθούν και πάλι υπέρ της.
Αρκεί να προσπαθήσουμε να μετατρέψουμε την αδυναμία σε δύναμη, και αρκεί φυσικά να μπορούμε να το κάνουμε επιτυχώς.

Το αν θα καταφέρουμε να δημιουργήσουμε φωτογραφίες, που έχουν κάτι να πουν, αυτό είναι ένα ζητούμενο που είναι υπό διαπραγμάτευση.
Είναι αμέτρητα τα παραδείγματα αυτών που διαφωνούν στις συζητήσεις τους για τον αγαπημένο τους φωτογράφο.
Είναι αμέτρητες οι περιπτώσεις κατά τις οποίες τα δυνατά στοιχεία ενός φωτογράφου, στα μάτια διαφόρων θεατών, φαντάζουν ως αξεπέραστες αδυναμίες.

Αυτό που εμένα με ενδιαφέρει και αποτελεί τον σημαντικότερο λόγο που παρίσταμαι στο site αυτό, είναι η πολυφωνία των μελών του και οι εκατοντάδες διαφορετικές προτιμήσεις που εκφράζονται.
Συνειδητά ή ασυνείδητα, η πολυφωνία αυτή άλλους τους κλείνει ακόμα περισσότερο σε όρια αυστηρής περιχαράκωσης (που είναι σημαντικό κέρδος) και άλλους τους κατευθύνει σε νέους χώρους φωτογραφικής αναζήτησης.

Όπως κι αν έχει το πράγμα, το θέμα είναι να μη μένουμε αδιάφοροι.
Αυτός είναι ο μόνος κίνδυνος που απειλεί τη φωτογραφική μας εξέλιξη.

Νικηφόρε και Μιχάλη, σας ευχαριστώ και πάλι για τα σχόλιά σας.
Και εμένα ως εκθέτη με οδηγούν σε γόνιμους προβληματισμούς και στους αναγνώστες των σχολίων σας παρέχετε συγκεκριμένες κατευθύνσεις, τις οποίες καλούνται, εξίσου γόνιμα, να τις διαπραγματευθούν μέσα τους.
Να είστε σίγουροι ότι ο κόπος σας (και όλων των υπολοίπων σχολιαστών σ' αυτών τον τομέα) δεν πάει χαμένος.

Τόλης  χαιρετάω

« Τελευταία τροποποίηση: 28/07/2008 21:42 από maneowar »

image (τα σχόλια αυτού του μέλους)28/07/2008 23:02
Παράθεση
Αναζητώντας στις παρελθούσες τοποθετήσεις σημαντικών φωτογράφων, στοιχεία για τη χρήση του φωτογραφικού τεχνάσματος των καθρεπτισμών και της υπερχρήσης της φόρμας συνάντησα μόνο επικριτικά σχόλια (και πολύ καλώς κατά τη γνώμη μου).
Και τα δύο προδίδουν προθέσεις ενός ανώφελου και φωτογραφικά φτηνού εντυπωσιασμού.
Και τα δύο όμως αυτά στοιχεία, υπό κατάλληλη διαχείριση, μπορούν να γίνουν εργαλεία επίτευξης συγκεκριμένων φωτογραφικών στόχων.  
Το αν οι στόχοι αυτοί θα επιτευχθούν μέσω της ολοκλήρωσης ενός ικανού συνόλου φωτογραφιών από εμένα,μένει να αποδειχθεί στην πράξη.
Θα επαναλάβω και εδώ ότι ο χρόνος κυλά υπέρ μας.
Ούτε καμία βιασύνη υπάρχει ούτε κανένα dead line παράδοσης φωτογραφιών.
Θα ακολουθήσουμε όλοι την πορεία μας και στο τέλος θα είμαστε ευτυχείς αν καταφέρουμε να έχουμε δημιουργήσει όλα όσα θα θέλαμε.


Μπορεί η κριτική να είναι γόνιμη,
η αυτοκριτική όμως είναι πιο γόνιμη.
Όταν είναι και ουσιαστικές συνάμα, όπως εδώ στη φωτογραφία σου αγαπητέ maneowar,
τότε δεν μένει αμφιβολία πως αυτή η γονιμότητα θα φέρει και σπουδαία σοδειά...
Διονύσης  χαιρετάω

Nikiforos (τα σχόλια αυτού του μέλους)28/07/2008 23:23
Αν το καλό λόγο δε σου το χρωστούσα φίλε Τόλη, μάλλον, μετά το κείμενό σου, στο χρωστώ.
Υπάρχει ελπίδα ότι κάτι κάνουμε εδώ σε αυτή τη γωνιά!
Και προσυπογράφω το σχόλιο του image, σίγουρα θα έρθει η σπουδαία σοδειά, από τη στιγμή που μπορείς να διαχειριστείς με τόσο καθαρό (και ανοιχτό) μυαλό τη φωτογραφία...

Νικηφόρος

Nikiforos (τα σχόλια αυτού του μέλους)29/07/2008 09:26
Με την ευκαιρία - πάσα που μου δόθηκε ή νομίζω ότι μου δόθηκε Cool από τον Τόλη δύο τρεις επισημάνσεις, μάλλον άσχετες, μάλλον σχετικές:

- Η φωτογραφία που κάνουμε και τόσο αγαπάμε, δεν είναι ένα χόμπι ή ένα ευχάριστο διάλειμμα. Αντίθετα είναι η έκφραση του (εντελώς αδόκιμου όρου που ανακάλυψα) "δημιουργικού αποθέματος" που υπάρχει μέσα μας. Το απόθεμα αυτό δεν αφορά το/τη σύντροφό μας, δεν αφορά τα παιδιά μας, δεν αφορά τη μαμά ή τον μπαμπά μας, δεν αρκεί να το μεταλαμπαδεύσουμε - μεταβιβάσουμε στη δουλειά μας, δε φτάνει να το εκτονώσουμε στον αθλητισμό, στα σπορ ή στις παρέες.
Το απόθεμα αυτό αφορά τον εαυτό μας, και εάν δεν το πάρεις σοβαρά, δεν επενδύσεις χρόνο, κόπο, κέφι, διάθεση, μεράκι, προφανώς δεν παίρνεις σοβαρά τον εαυτό σου.
Έτσι η φράση "κάνω την πλάκα μου", μάλλον δεν αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα του συναισθήματος(ή αλλιώς του αποθέματος), αντίθετα καλύπτει την άγνοια και την έλλειψη (βαρεμάρα) προσπάθειας για βελτίωση(και όχι μόνο στη φωτογραφία).

- Η φωτογραφία, όπως όλες οι τέχνες, θέλει κόπο, άσκηση, μελέτη, αφοσίωση(αυτή είναι η λέξη κλειδί: αφοσίωση), θέλει όρεξη, ζωντάνια, "να γουστάρεις", θέλει υπομονή, καθαρό μυαλό, ψυχραιμία και κυρίως θέλει αντοχή στην αποτυχία, αντοχή στις "νεκρές περιόδους", τότε που "δε βγαίνει τίποτα, με τίποτα, ό,τι και να κάνω, ό,τι κι αν δοκιμάσω", δηλαδή τα γνωστά δημιουργικά αδιέξοδα. Κατά συνέπεια θέλει και ανοιχτό μυαλό, "πάρτο αλλιώς", "άλλαξε ρότα", να ψάξεις πάλι από την αρχή, να μελετήσεις ξανά τα σπουδαία έργα, να κουβεντιάσεις με ανθρώπους που εκτιμάς και οι κουβέντες τους μπορούν να σε επανατροφοδοτήσουν.

- Η φωτογραφία δεν χαρακτηρίζεται από την επιτυχία, αντίθετα χαρακτηρίζεται από το πλήθος των αποτυχιών. Η συνέπεια και η εξέλιξή σου στη τέχνη που αποφάσισες να μπεις δεν φαίνεται από το πλήθος των φωτογραφιών που κράτησες στον υπολογιστή σου, αλλά από το τεράστιο πλήθος των φωτογραφιών που "γέμισαν" τον κάδο ανακύκλωσης. Αν θες να προχωρήσεις, πρέπει να μάθεις να πετάς τα βάρη και τα άχρηστα.

- Η εύκολη τεχνική της φωτογραφίας (παρά το γεγονός ότι δεν είναι πάντα τόσο εύκολη, για δες το κεφάλαιο εστιακή απόσταση και χρήση διαφράγματος - από τα μεγαλύτερα και συχνότερα σφάλματα και εδώ στο dpgr) και η ακόμη πιο εύκολη επεξεργασία της(παρά το γεγονός ότι εύκολα μπορεί να μας οδηγήσει σε λάθος μονοπάτια - λχ να προσπαθούμε να "σώσουμε" φωτογραφίες που θα έπρεπε να βρίσκονται από ώρα στον κάδο) δε σημαίνει σε καμία, μα σε καμία, περίπτωση, ότι η ίδια η τέχνη της φωτογραφίας είναι εύκολη. Και μια τυχαία καλή λήψη δε σημαίνει ότι γίναμε σπουδαίοι και τρανοί. Αντίθετα η διάρκεια, η συνέπεια, η επιμονή, η αναζήτηση είναι τα "καλά" χαρακτηριστικά ενός φωτογράφου.

- Δεν αρκεί να φωτογραφίζεις, να γεμίζεις τις κάρτες σου ή να "ξοδεύεις" τα φιλμ σου σε ατελείωτες λήψεις, λήψεις περισσότερο στα κουτουρού. Χρειάζεται συγκέντρωση, έντονη πνευματική - εγκεφαλική δραστηριότητα, ε π ι λ ο γ ή ενός μόνο  θ έ μ α τ ο ς, επίλυση τεχνικών ζητημάτων (αν και αυτά είναι καλύτερο να τα έχεις λύσει εκ των προτέρων - να έχεις, λχ, αποφασίσει από πριν τι διάφραγμα θα χρησιμοποιήσεις - απλά να κάνεις λίγες διορθώσεις, αν χρειαστεί). Έτσι δεν χρειάζεται (και δεν γίνεται) να κυκλοφορείς όλη μέρα με τη μηχανή στο χέρι και να ρίχνεις "τουφεκιές", 1 με 2 ώρες βόλτας είναι υπεραρκετές.

- Οι εμμονές, τόσο μα τόσο παρεξηγημένες (δες "κολλημένος", "δήθεν", "κουλτουριάρης", "το παίζει" κλπ κλπ κλπ), είναι εκείνες που θα οδηγήσουν, μαζί με τη  μελέτη, γνώση τεχνικής και συνεχή φωτογράφηση σε έργο, έργο που μπορεί να μην είναι σπουδαίο, αλλά σίγουρα θα είναι προσεγμένο, θα δείχνει συνέπεια, ψάξιμο, δουλειά, θετική αύρα ...

Νικηφόρος

« Τελευταία τροποποίηση: 29/07/2008 10:10 από Nikiforos »

Σελίδες: 1



Διαφημιστικός χώρος


Το DPGR στο Facebook

ΦωτοΓράφω
Μελαγχολικό Παγχνίδι
Aπό PanteleimonB

Πως να την πλησιάσεις...Πως να τολμήσεις να της ζητήσεις ένα παιχνίδι, διακόπτωντας τη σκέψη που την εχει μαρμαρώσει. Κρατά στα χέρια της το πιστόλι μα δε σημαδεύει. Ξερει ότι είναι άσκοπο. Ξέρει ότι το μόνο που έχει... Περισσότερα

Wallpapers
Lights on
[Parallax]
9.2 (110.5 πόντοι / 12 ψήφοι)
Ακτη
D.Zografos
9.3 (185.5 πόντοι / 20 ψήφοι)
time...3
anima
9.4 (272 πόντοι / 29 ψήφοι)
Περισσότερα...

Μεγάλοι Φωτογράφοι
Josef Koudelka
Εγώ δεν προσπαθώ να καταλάβω. Για μένα το πιο ωραίο πράγμα είναι να ξυπνάω, να βγαίνω έξω και να κοιτάζω. Το κάθε τι.

Φωτογραφικές ρήσεις
Πιστεύω πολύ στο ένστικτο. Είναι λάθος να το αποκοιμίζουμε προσπαθώντας να γνωρίζουμε τα πάντα.
- Josef Sudek